Τι κάνουμε με τις άδειες καρέκλες στο γιορτινό τραπέζι; Για πολλούς, οι γιορτές δεν είναι μόνο φως και χαρά — είναι και μνήμη, απουσία, πόνος. Το πένθος δεν κάνει παύση στις γιορτές. Και η αγάπη για όσους λείπουν δεν τελειώνει με τον χρόνο.
Ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα να είναι αυτό: πώς συνεχίζουμε να αγαπάμε όσους δεν είναι πια εδώ;
Χωρίς να πιέζουμε τον εαυτό μας να “είναι καλά”. Χωρίς να σβήνουμε τη θλίψη για να χωρέσουμε στη γιορτή.
Γιατί και η σιωπή, και το δάκρυ, και η μνήμη είναι τρόποι αγάπης. ✨
Άδειες καρέκλες. Και όμως… τόσο γεμάτες. Τι κάνουμε με τις άδειες καρέκλες στο γιορτινό τραπέζι; Για πολλούς, οι γιορτές δεν είναι μόνο φως και χαρά — είναι και μνήμη, απουσία, πόνος. Το πένθος δεν κάνει παύση στις γιορτές. Και η αγάπη για όσους λείπουν δεν τελειώνει με τον χρόνο. Ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα να είναι αυτό: πώς συνεχίζουμε να αγαπάμε όσους δεν είναι πια εδώ; Χωρίς να πιέζουμε τον εαυτό μας να “είναι καλά”. Χωρίς να σβήνουμε τη θλίψη για να χωρέσουμε στη γιορτή. Γιατί και η σιωπή, και το δάκρυ, και η μνήμη είναι τρόποι αγάπης. ✨ ΆδειεςΚαρέκλες Πένθος Χριστούγεννα Απουσία Μνήμη Αγάπη Συναίσθημα Ψυχή
Η Μαρία Δήμου είναι ψυχαναλύτρια, ψυχοθεραπεύτρια με εξειδίκευση στη ψυχανάλυση Λακανικού προσανατολισμού. Έχει 30ετή κλινική εμπειρία πάνω στο ανθρώπινο αδιέξοδο.
